49مقصود اين نيست كه خانهاى در عالم نبود، بلكه كعبه نخستين خانه، به نام خدا و به سود عموم مردم تأسيس گرديده است. هر ساختمانى كه به دست آدمى ساخته شده، به نفع فرد يا جمع و به زيان ديگران است. كاخهاى ساخته شده به دست بشر، ملتها را قربانى، ولى خانهاى كه به نام خدا باشد، همه را تسليم حق مىگرداند. 1
كعبه محل اجتماع مردم و مركز خير و بركت است. بزرگترين خير و بركت آن، عدالت، مردمى بودن و نبود تبعيض است. خانهاى كه در آن حق، عدالت و مردم باشد، امنيت كامل برقرار است. تبعيض قومى، نژادى، مذهبى، حاكميت انسانهاى مستبد و ظالم، كفر، نفاق، فسوق و خودپرستى، تهديد و درگيرى در آن وجود ندارد. در واقع بنيان خانه خدا، بنيان مبارزه با باطل، به معنى تام كلمه است. انقلاب عقيدتى، اجتماعى، سياسى و اقتصادى، با بنيانگذارى خانه آغاز گشت و ابراهيم(ع) رهبر انقلاب بود.
در حج، ما فيه الحركه، مردم است. يك خانه در روى زمين، با صراحت بين خدا و مردم مشترك است. چون به طور خالص خانه خداست، خانه مردم نيز هست يا برعكس، چون خانه مردم است، خانه خدا نيز هست. كعبه را هم بيت الله مىنامند و هم ( أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ ) گويند. از امام على(ع) نقل شده است:
«كانَتِ الْبُيُوتُ قَبْلَهُ وَ لكِنةُ كانَ أَوَّلُ بَيْتٍ وُضِعَ لِعِبادَةِ اللهِ». 2تنها خانهاى كه فقط براى بندگى خدا بنا شده و از تجملات دنيا به دور است؛ البته اگر دست دنياطلبان كوتاه باشد. دل خدايى، خانه خداست و خانه خدا، خانه مردم است. عبارت شريعتى در اين زمينه زيبا است:
بيت عتيق است... عتيق: آزاد. خانهاى كه از مالكيت شخصى، از سلطنت جباران و حكام آزاد است؛ كسى را بر آن دستى نيست، صاحب خانه، خداست، اهل خانه، مردم. 3