92شديدى داشت. وى با خليفه عباسى روابط حسنهاى برقرار كرد و بارها به قلمرو آلبويه شيعىمذهب يورش برد و توانست رى و اصفهان را در برههاى از دست آلبويه خارج سازد. 1
با توجه به حائل بودن آل بويه ميان غزنويان و حجاز و نيز سيادت فاطميان مصر بر حجاز و دلمشغولى غزنويان به فتوحات در شرق از جمله حملات مكرر آنان به هندوستان، اين سلسله فرصت چندانى براى ايجاد روابط بيشتر با حجاز را نيافت. البته اين سخن به معنى بىتوجهى آنان به حرمين شريفين و حجاز نيست. از اقدامات غزنويان درباره حجاز مىتوان به تأمين امنيت راههاى حج با پرداختن پول به برخى قبايل عرب راهزن اشاره كرد. اعزام كاروان بزرگ حج از خراسان نيز بيانگر حساسيت آنان نسبت به امور حج و روابطشان با حجاز است.
منابع تاريخى درباره هداياى پادشاهان غزنوى (366 - 582ه .ق) به حرمين، از تهيه جامهاى براى كعبه به فرمان محمود غزنوى (388 - 421ه .ق) گزارش مىدهند كه بعدها در دوران سلجوقيان به دستور خواجه نظامالملك طوسى و به دست ابونصر استرآبادى به سال 466ه .ق به مكه انتقال يافت و بر ديوار كعبه نصب شد. 2 ابراهيم بن مسعود بن محمود بن سبكتكين (م481ه .ق) از ديگر شاهان غزنوى است كه هر سال، قرآنى به خط خود مىنوشت و براى مكه وقف مىكرد و همراه هداياى ديگر به مكه مىفرستاد. 3
از رويدادهاى مرتبط به حج و حرمين وغزنويان به ماجراى حج گذاردن حسنك وزير (ابوعلى حسن بن محمد، نايب سلطان محمود غزنوى) مىتوان اشاره كرد. وى به عنوان امير الحاج و آخرين وزير سلطان محمود غزنوى ( 387 - 421ه .ق) در