48به عنوان «ممن اعان على قتل اسود العنسى» ياد كردهاند. 1افزون بر باذان كه پس از مسلمان شدن، كارگزار حضرت رسول اكرم(ص) در يمن بود، برخى ديگر از ايرانيان مقيم يمن نيز كارگزار ايشان بودند كه شهر بن باذان از آن جمله است. 2
بنا به گزارش ابن اثير: پيامبر(ص)امارت يمن را به امير باذان كه مسلمان شده بود، سپرد و او را بر تمام مخالفين خود مسلط فرمود. باذان نواده وهرز ديلمى سردار شهير انوشيروان بود كه يمن را گشود. باذان والى يمن بود تا وقتى كه درگذشت. بعد از مرگ او، رسول خدا يمن را به چند امارت تقسيم و به امراى خود واگذار كرد. عمروبنحزم را عامل نجران و خالد بنسعيد بنعاص را حاكم مابين نجران و زبيد نمود. عامربنشهر را امير همدان (قبيله) و شهر بن باذان را والى صنعا (پايتخت كنونى) فرمود. 3 گزارش ابن خلدون نيز چنين است:
چون باذان كارگزار كسرا در يمن، ايمان آورد و همه مردم يمن اسلام آوردند، پيامبر او را بر يمن و همه مخالف آن فرمانروايى داد. و تا زنده بود، كس در يمن شرك نياورد. پيامبر از حجةالوداع باز مىگشت كه خبر مرگ او را بشنيد. ازاين رو، حوزه فرمانروايى او را ميان چند تن از اصحاب تقسيم كرد. پسرش شهربن باذان را بر صنعاء فرمانروايى داد» 4
4. مناسبات ايرانيان ساكن بحرين با پيامبر اكرم(ص)
بحرين در دوران ظهور اسلام، به سرزمينى پهناور در كناره شرقى جزيرة العرب
گفته مىشد كه از يك سو به بصره در شمال غربى خليج فارس و از سوى ديگر به عمان در سواحل جنوبى آن و از غرب و جنوب غربى به سرزمينهاى نجد و يمامه