149 آل مظفر، آل چوپان و ملوك هرمز با ايجاد روابط و مناسبات دوستانه با مماليك در مصر، در راستاى مشروعيت بخشيدن به حكومتشان و همچنين در رقابت با يكديگر و بهرهمندى از منافع اقتصادى كه حج براى آنها دربرداشت، در ارسال محمل و كاروان مستقل به حجاز، اهتمام نشان ميدادند. با اينحال، فراز و نشيبهاى مكرر سياسى و تحولات داخلى اين حكومتها، مانع از در پيش گرفتن برنامه و سياست پايدار در اين زمينه مىگرديد و به سختى از عهده برگزارى سالانه فريضه حج برمىآمدند.
ب) رقابت دولتهاى حاكم بر ايران با يكديگر
اين گونه رقابتها موجب از دست رفتن امنيت پايدار و دلمشغولىهاى فراوان حاكمان مىشد و امور مربوط به حجاز و حج و حرمين را تحتالشعاع قرار مىداد.
از ميان اين سلسلهها و حكومتهاى محلى، آل مظفر در برههاى به حجاز توجه نشان داد. مؤسس واقعى اين سلسله، امير مبارزالدين بود كه از جانب سلطان ابوسعيد ايلخانى (م 736ه .ق)، به مدت هجده سال، حكومت يزد را بر عهده داشت. 1 او با دريافت خبر مرگ ابوسعيد، با سكه زدن به نام خود ادعاى استقلال كرد. وى به تدريج بر كرمان، شيراز، لرستان، اصفهان و حكومت شبانكاره در جنوب فارس، مسلط شد و حكومت وسيعى را پديد آورد. 2وى براى دستيابى به عراق عجم و آذربايجان در سال 755ه .ق، قاصدى به مصر فرستاد و با وكيل خليفه المعتضدبالله ابىبكر العباس بيعت كرد و به نام وى خطبه خواند و سكه زد. 3
پس از عزل امير مبارز الدين به دست پسرانش، پادشاهى به شاه شجاع سپرده