144 ايلخانان مغول در حمايت او به دليل گرفتاريشان در جنگهاى داخلى، همچنان در انديشه گرفتن انتقام از برادرش و مماليك بود. از اين رو، به تحريك قبايل بر ضد برادرش پرداخت. با اشراف مكه نيز نامهنگارى كرد كه در اين هنگام، به دليل گرايش سخت عطيفه به مماليك مصر كه به نابودى استقلال مكه و تضعيف حكمرانى آن انجاميده بود، به رميثه علاقهمندتر بودند. تلاشهاى رميثه بر ضد برادرش در حدود سال 729 يا 730ه .ق به نتيجه رسيد و او حكمرانى مكه را به دست آورد. 1 گويا وضع ماليات بر حاجيان شام و مصر زمينهساز مخالفت حكمرانان مصر با برخى اشراف مىشد و آنها را به واكنش و دخالت در امور مكه وادار مىكرد. 2 البته مماليك مصر در رقابت رميثه با برادر ديگرش، حُميضه به پشتيبانى از رميثه پرداختند و موجب تسلط وى بر مكه شدند. سپس حميضه با پناهنده شدن به ايلخانان مغول در ايران، همراه سپاهى از مغولان وارد حجاز شد. 3 امارت حميضه بر مكه كوتاه بود 4 و ديگر بار رميثه با پشتيبانى مصريان بر آن تسلط يافت. 5 در اين دوره از حكمرانى رميثه، ايلخانان نيز كه در حرمين نفوذ داشتند، به دست كسانى چون امير چوپان، از فرماندهان و اميران ايلخانان (م728ه .ق) منشأ خدماتى در حرمين شدند كه لاىروبى چشمه عرفه و انتقال آب آن به مكه 6 و بازسازى چشمه بازان از آن جمله هستند. 7 همچنين رميثه، پسرش، احمد را نزد سلطان ابوسعيد ايلخانى به ايران فرستاد كه از اكرام او بهره گرفت و پس از مدتى همراه شمارى از