133مكه، ابونمى محمد بن حسن (م701ه.ق) بر سر امارت بر مكه، حميضه، پسر او از سپاه اعزامى مصر كه جانبدار امارت برادرش، رميثه بودند، شكست خورد (سال716ه .ق). 1 حميضه به عراق گريخت و به سلطان محمد خدابنده (اولجايتو) پناهنده شد و از او يارى خواست. ايلخان مغول وى را به گرمى پذيرفت و سپاهى به تعداد هزار اسب سوار (يا ده هزار نفر) به فرماندهى امير طالب دلقندى افطسى در اختيار او قرار داد تا به مكه و سپس به شام بروند و آنجا را تسخير كنند. 2
از ديگر اقدامات سلطان محمد اولجايتو، واگذارى خراج بصره به اشراف بود. وى خراج بصره را براى مخارج راه به شريف حميضه واگذار كرد كه وى در ميانه راه، از درگذشت ايلخان مغول آگاهى يافت. 3 حميضه سرانجام توانست با يارى نيروهاى اولجايتو، بر مكه مسلط شود و به نام جانشين اولجايتو، ابوسعيد خان بهادر در مكه خطبه بخواند. 4
امارت حميضه بر مكه مكرمه سبب نفوذ بيشتر ايلخانيان در حجاز شد، اما حكومت اين شريف به طول نينجاميد و مماليك، برادرش رميثه را به عنوان امير مكه انتخاب كردند. 5
بنا به گزارشى ديگر، حميضه در راه به حمله اعراب باديه دچار شد و قسمتى از اموالش به تاراج رفت، ولى سرانجام توانست در همان سال امارت مكه را به دست آورد. 6 بنا بر گزارشهاى ديگر، سپاه همراه حميضه تا نزديك قطيف پيش رفتند كه با مرگ اولجايتو، وزيرش، خواجه رشيد الدين كه با دلقندى دشمنى داشت، از او