114شهرت نظامى خويش كه پس از نبرد ملاذگرد و شكست امپراتورى بيزانس به دست آورده بود، تلاش بيشترى براى اعمال نفوذ سلجوقيان بر حجاز انجام داد. وى دومين پادشاه قدرتمند سلجوقى بود كه براى احياى خطبه‌خوانى براى عباسيان در مكه تلاش كرد. تلاش‌هاى او از يك طرف و خوش‌اقبالى‌اش به دليل اوضاع اقتصادى نامناسب دولت فاطميان مصر كه توان لازم را براى حمايت مالى اشراف مكه كه بدان وابسته بودند از طرف ديگر، نتيجه‌بخش بود.

آلب ارسلان در سال 456ه .ق با حمايت خليفه عباسى و بذل مال ميان قبايل عربى كه در مسير حاجيان عراق سكونت داشتند، پس از سال‌ها، كاروانى از حاجيان عراق را به مكه فرستاد. اميرالحاج اين كاروان، ابوالغنائم علوى توانست حكمران مكه را خشنود سازد كه به نام خليفه عباسى و سلطان سلجوقى خطبه بخواند. ¹ آلب‌ارسلان و وزيرش، نظام‌الملك شافعى‌مذهب در سال 456ه .ق، لعن اشعريان و شافعيان را ممنوع ساختند و موفق شدند دانشمندان معترض را كه در زمان طغرل به حجاز عزيمت كرده بودند، با احترام به خراسان بازگردانند. ² از اين سال، خواندن خطبه در مكه به نام فاطميان قطع شد و اقدام آنان در سال 459ه .ق نيز كه صليحى، حاكم يمن را مأمور كرده بودند تا امور مكه را سامان دهد و خطبه را به نام فاطميان برگرداند، بى‌نتيجه ماند. فاطميان در پاسخ به اقدام شريف مكه، ارسال آذوقه را از مصر به مكه قطع كردند. مردم مكه به حكمران فشار آوردند و او به ناچار، ديگر بار به نام خليفه فاطمى خطبه خواند. ³ بدين ترتيب، فاطميان با توسل به ابزار اقتصادى توانستند تا سال 462ه .ق با قدرت كامل بر مكه تسلط يابند. بنا به گزارشى ديگر، از سرگيرى خطبه خواندن به نام فاطميان از آنجا ناشى شد كه اشراف حسنى، امير مكه