112با اينكه ابن جوزى از اين وصلت خبر داده، اما گزارشى از حضور خواهر ملكشاه در مكه يا رفتن امير مكه به عراق ارائه نداده است. 1
سير اجمالى مناسبات سلجوقيان با حجاز
1. طغرل
در مدت حكومتش (447 - 455ه .ق) پس از فتح بغداد فرصت پرداختن جدى به حجاز را نيافت؛ زيرا مشغول تصفيه حساب با بقاياى اتراك و ديالمه و فرونشاندن قيام بساسيرى در بغداد بود. 2 فاطميان نيز به دليل فتنه تركان و بردگان 3 به بحران داخلى دچار شده بودند و آن گونه كه بايد، به امارت اشراف توجه جدى نداشتند.
در اين مدت، على بن محمد صليحى كه بر يمن حكومت داشت و از اسماعيليه و دستنشانده فاطميان بود، خواستار دخالت در امور مكه شد. المستنصر فاطمى در سال 448ه .ق او را از تعرض به امارت شريف شكر در آن شهر نهى كرد. 4 البته روابط حسنه صليحى با اشراف مكه تا سال 450ه .ق ادامه يافت و موجب صدور نامه تشكرآميز خليفه فاطمى براى او شد، اما از اين سال به بعد، روابط اشراف با صليحى تيره شد.
با مرگ شريف شكر، امير مكه و ترس خليفه فاطمى از خارج شدن مكه از دستش، او به صليحى نامه نوشت و وى در سال 455ه .ق، مكه را از دست فرزندان ابوالطيب گرفت و به محمد بن جعفر حسنى سپرد. رفتار پسنديده او با مردم مكه موجب اطاعتپذيرى و دوام نفوذ فاطميان بر آنجا شد. 5