110اقامتش در آن شهر اشارهاى نشده است. وى در مكه افزون بر ارسال كمك مالى به نيشابور، از دوستان و همشهريان خود كه به سفر حج مىآمدند، پذيرايى مىكرد. 1
ج) توسل به زور و انتخاب نظاميان به امير الحاجى
سلجوقيان در كنار روشهاى مبتنى بر مذاكره و تطميع، از قدرت نظامى خود نيز براى نفوذ در حجاز استفاده مىكردند. فرستادن نيروهاى نظامى به همراه كاروانيان و در خدمت امير حج پيشتر نيز مرسوم بود. با اين حال، انتخاب قتلغ، امير نظامى ترك به عنوان امير حاج در سال 468ه .ق، سرآغاز امارت اميران نظامى ترك بر حج بود كه تا مدتها ادامه يافت. 2 درباره علت اين تغيير سياست سلجوقيان اطلاعات دقيقى در دست نيست. گويا پس از سال 467ه .ق كه شريف مكه به دليل نرسيدن مستمرى هميشگى از سوى خليفه عباسى، خطبه خواندن به نام فاطميان را دوباره از سر گرفت، سلجوقيان، اميران ترك را بر امارت حج گماشتند. 3 طاشتكين مستجندى (م 602ه .ق) از ديگر اميران ترك بود كه 26 سال امارت حج را بر عهده داشت و با زيادهخواهى شريف مكه مبارزه مىكرد. 4وى را شيعه مذهب دانستهاند 5 كه پس از مرگ در نجف به خاك سپرده شد. ابن كثير مىگويد وى در حجاز گويى يك پادشاه بود و شهر حله كه شيعىنشين بود، در اقطاع او بود. 6
سلجوقيان افزون بر استفاده از اميران ترك در امور حرمين، به روشهاى ديگر نيز از قدرت نظامى براى برقرارى سلطه خود بر مكه استفاده مىكردند. آنان دو بار