429
پشتبام حرم، بهسمت آن، يك نردبان چوبى بيرونى و داراى پلههاى زياد نصب شده بود كه به در طلا (ذهب) و از آنجا به گنبد مطهر منتهى مىگرديد. از طرف ديگر، بنّاها مشغول ساخت گنبد از طرف داخل، به سبكى خاص بودند؛ بهگونهاى كه نكاتى را در ساخت آن رعايت مىكردند كه يكباره همگى آن، فرو نريزد.
در آغاز، بناى قديمى، به مقدار نيم متر خراب مىشود و چوبهايى كه بر اثر گذشت زمان، دچار فرسايش شده و همچون نوارهايى در ساختمان قديم قرار داشتند، خارج مىگردند. سپس در بناى جديد، شاخههايى از ميلگردهاى آهنى به طول يك متر و نيم، قرار داده مىشود كه همانند حلقههاى زنجير به همديگر متصل مىگردند. پس از آن، سيمان روى آنها ريخته مىشود.
اينگونه است كه بناى آن پيرامون محيط گنبد كه به 50 متر مىرسد، دايرهاى شكل مىگردد. ميلگردهاى آهن همانند نوارهاى ايمنى، پيرامون گنبد عمل مىكنند. سپس قسمتهاى بالايى آن به همين شكل خراب و دوباره بازسازى مىگردد و مستحكم مىشود تا اينكه ساخت دو گنبد خارجى و داخلى، دوباره به پايان برسد؛ به قصد حفظ ساختار اوليه دو گنبد و حفاظت از شكل كاشىكارى ارزشمند و تزيينات گنبد پايينى از داخل حرم مطهر.
تصوير شماره 157. بخشى از مرقد مطهر. ميزان هماهنگى بين هنر آينهكارى و خط زيبا ديدنى است.