418شيخ محمد حسين حرزالدين مىگويد:
او تزيينات قديمى را قبل اينكه عوض شوند، مشاهده كرده است. همچنين كندن و جايگزين كردن آنها را پس از آنكه محمدرضا شاه، آيينهكارى حرم مطهر و رواق را هديه كرد، مشاهده نموده است؛ هنرى كه يكى از نشانههاى هنرهاى زيباست و در هيچ جاى دنيا، نظيرى ندارد.
درواقع، نمونهاى از هنر متعالى اسلامى است كه قلم از وصف آن عاجز است. شخص مسلمان، هنگامى كه با هدف زيارت و تأمل، وارد اين حرم مطهر مىگردد، شگفتزده مىشود و بر اثر اين غناى هنرى كه همه گوشههاى حرم مطهر را به شكلى دربرگرفته و توجه ديدهها و عقلها را به خودش جلب كرده است سرگشته مىگردد.
همچنين انسان، از عظمت شخص آرام گرفته در آن مكان مقدس، به شگفت مىآيد كه چگونه خاك آنجا توانسته است، ايشان را در خود نگه دارد؛ حال آنكه، آن حضرت(ع) بسيار باشكوه، باعظمت و والامقام است... . اين سنبل جاويدان دوستداران آن حضرت كه عظمت اسلام در عدالت و رعايت حقوق ديگران، در ايشان تبلور پيدا كرد، به محبان آن حضرت(ع) مبارك باد.
همچنين شيخ محمد حسين، به اصلاحاتى اشاره كرده است كه در سالهاى 1358 ه .ق/ 1939م، 1359 ه .ق/ 1940م، و 1371 ه .ق/ 1952م، روى رواق، انجام گرفته است كه شامل بازسازى قسمتهاى آسيب ديده آيينهكارىها و جايگزين كردن برخى از آيينهها، مرمت شكافها و ساير موارد موجود در سقف رواقها مىگردد كه آن را وزارت اوقاف عراق، انجام است.