401
ايوان طلا (ذهب)
دكتر سعاد ماهر در كتاب خود گفته است:
جلوتر از رواق شرقى، يك شبستان وجود داشت كه از زمين صحن مطهر، به مقدار يك متر بلندتر بود و يا 33 متر طول و 20 متر عرض، روبهروى درِ بزرگ شرقى قرار داشت. در اين شبستان، ايوان طلا(ذهب)پوشيده شده با ورقهاى طلا وجود داشت. در دو طرف آن، دو مناره قرار گرفته است. اين ايوان، با نقش و نگارهايى مزين شده است. روى آن نوشتههاى بسيارى حك شده است كه برخى از آنها به زبان فارسى مىباشد. در دو طرف درِ طلاى مشهور آن ايوان، يك قصيده به زبان فارسى از شاعر «عرفى» نوشته شده است. 1
شيخ محبوبه و شيخ محمد حسين گفتهاند كه اين شاعر، عرفى نام داشته است. اما دكتر حسن الحكيم گفته است، وى عرقى (با قاف سومين حرف) نام داشته است. دكتر حسن گفته است قصيده مذكور، به نام نويسندهاش، محمد جعفر اصفهانى، به پايان رسيده است كه تاريخ آن 1156 ه .ق -1743م، مىباشد. شيخ محبوبه و شيخ محمد حسين نيز به چنين موضوعى اذعان داشتهاند كه متوفاى سال 999 ه .ق/ 1591م، بوده و اين قصيده او، در مدح امام على(ع) است. حروف آن قصيده، برجسته بوده و زراندود شده است. دو بيت شعر عربى، در سمت راست ايوان و دو بيت، در سمت چپ ايوان نوشته شده است.