392
عبارت، روى سنگ آن نوشته شده بود: «اين طفل، از نسل شيخ اوليس است».
كارگران به دستور شوراى اوقاف عثمانى در بغداد، اين آثار را خراب كردند. اگر متصديان بازسازى، احساس تاريخى داشتند، مىتوانستند اين اقدام را با روشى انجام بدهند كه برگرفته از روشهاى بازسازى قبلى بود؛ بهطورىكه از آن آثار تاريخى، محافظت شود.
همچنين شيخ محمد حسين مىگويد:
در سال 1370 ه .ق/ 1951م، قسمت اعظم سنگفرش صحن جنوبى، بازسازى شد و كنارههاى ايوانهاى صحن مطهر در عمليات عمرانى كه حكومت عراق مبلغ 25500 دينار هزينه كرد، با مرمر پوشانده شد. اين عمليات همچنين شامل درآوردن ورقهاى طلا از دو طرف ايوان ذهب و قسمت بالايى آن ايوان، از جمله كتيبه طلاى بزرگى مىشد كه در آن قرار داشت؛ همچنانكه مشتمل بر مرمت ديوارها و صيقل دادن ورقهاى طلا و بازگرداندن آنها به محل قبلى آنان بود. اين عمليات، در سال 1371 ه .ق/ 1952م، به پايان رسيد.
تصوير شماره 126. تصويرى از يكى از سخنرانىهاى روزانه حرم نجف اشرف.