380اين تكيه، از دو بخش تشكيل مىشود: بخش اول، مخصوص نماز و درسهاى آنان بود كه مشتمل بر يك فضاى مربع شكل بود كه از چهار ايوان عمود بر هم تشكيل مىشد. يك صحن كوچك و روباز وسط آنها قرار داشت. بخش دوم، مخصوص ساكنان آن بود. آن بخش هم مربعى شكل بود كه از دو طبقه تشكيل مىگرديد و در آنجا، حجرهها و نيازهاى ضرورى آنها، همچون سرويسهاى بهداشتى وجود داشت.
شيخ جعفر محبوبه مىگويد:
برخى از نويسندگان معتقدند كه اين تكيه، محل نگهدارى كتابهاى ضريح مطهر بوده است. پركردن آنجا به همراه ساباط (راهرو) مسجد الرأس، در ساختمانسازى بزرگى كه در رواق غرب، به منظور توسعه ضريح صورت مىگيرد، هماكنون در حال انجام شدن است. ضريحى كه در حال حاضر، توانايى گنجايش زائرانى را ندارد كه تعداد آنها در مناسبتهاى مذهبى به ميليونها نفر مىرسد. در سمت راست اين تكيه، به طرف شمال آن، دارالضيافة قرار دارد.
در نماى مشرف بر صحن، از سمت ديوار، دو ايوان وجود دارد كه همراه درهاى خروجىشان از داخل، تصويرى به نمايش مىگذارد كه به لحاظ هنر فاخر اسلامى در زمينه مهندسى معمارى، در اوج زيبايى قرار دارد. اين نما، با نقاشىهاى گياهان، تزيين شده و درون قابى از نوارهايى قرار گرفته است كه به وسيله دستان ماهرترين خطاطها، آياتى از قرآن كريم، روى آنها نوشته شده است؛ بهگونهاى كه نماى ديوار صحن از سمت داخل، نمايشگاهى از هنر اسلامى را در معرض ديد زائران قرار مىدهد كه بين بناهاى كنونى موجود در دنيا، نظير ندارد. اما آن دو ديوان عبارتاند از: