372داراى يك ورودى مى‌باشد. مؤلف كتاب «نزهة الغري» براساس روايتى از كتاب الفرحه، معتقد است كه على بن مظفر، اين مسجد را به سبب نذرى بنا نموده است كه به دنبال استرداد ملكى كه از او غصب شده بود، اقدام به نذر آن كرده بود. ¹ اما در آن روايت، مطلبى كه تصور او را تأييد كند وجود ندارد. شيخ محبوبه اين احتمال را داده است كه اين نام، از اسم «الحضرة» گرفته شده باشد. ازاين‌رو به مسجد الحضره معروف شده است. سپس غلط خوانده شده يا اينكه در آن [چيز] سبزى وجود داشته است، در نتيجه به اين اسم، نامگذارى شده است.

شيخ محمد حرزالدين، به هنگام آوردن زندگى‌نامه شيخ جعفر شوشترى، متوفاى سال 1303 ه .ق/ 1885م، مى‌گويد:

علت اين نامگذارى به اين موضوع برمى‌گردد كه درويش هندى در حياط متصل به اين مسجد و تقريباً مصادف با عصر ملالى‌ها ²، سبزى به عمل آورد. ازاين‌رو از آن تاريخ، به مسجد الخضرة مشهور شد. ³

در اينجا، مقصود از سبزى را نفهميدم. شايد قطعه‌اى از كاشى سبزرنگ باشد كه آن درويش، به‌طور خاص براى آن مسجد جامع ساخته بود كه به سبب زيبايى‌اش مورد توجه قرار گرفته است و مسجد، به اسم آن ناميده شده است؛ همچنان‌كه بعيد به نظر نمى‌رسد اين نامگذارى به علت مجاور بودن مسجد با حياطى باشد كه در دوره عثمانى ساخته شده است. همچنين شيخ محمد حسين حرزالدين، به اين موضوع اشاره كرده و گفته است: « در آنجا، اماكن مخصوص پختن سفال و سنگ كاشى را ديده است. گويا قبلاً وارد شدن به اين مسجد از