360كاشىهاى آبىرنگ، نگاشته شدهاند. همين سبك، در دو ايوان شمالى و جنوبى نيز بهكار گرفته شده است. شيخ جعفر محبوبه، مىگويد:
درگذشته، حجرههاى طبقه بالا، محل سكونت طلاب علوم دينى بوده است. هنوز هم برخى از حجرهها، به بعضى از دانشمندان نسبت داده مىشود؛ مانند حجره مقدس اردبيلى كه اولين حجره ساباط (راهروى) مقابل قبله مىباشد. 1
اما حجرههاى طبقه اول، افزونبر كاربردهاى گوناگون آن، در راهروهاى خود، قبرهاى هزاران نفر از دانشمندان و شخصيتهاى برجسته را در خود جاى داده است. هنوز هم عكسهاى برخى از شخصيتهاى مشهور، زينتبخش ديوارهاى بعضى از آن حجرههاست.
بيشتر منابع پيشين نقل كردهاند كه طول حصار در بيشتر قسمتهايش به 17 متر مىرسد و بناهاى آن از سمتى كه بر صحن مطهر اشراف دارند، از دو طبقه تشكيل مىشوند. طبقه اول آن، شامل يك رديف ايوان گنبدى شكل است كه با طاقهاى نوكتيز از سمت بالا ساخته شدهاند و در هر يك از سمتهاى شمال و جنوب، تعداد آنها به 13 ايوان مىرسد. خانم دكتر سعاد ماهر، مىگويد:
در هر كدام از جهتهاى شمالى و جنوبى آن چهارده ايوان وجود دارد. وسعت ايوانهاى نوساز به چهار متر و ايوانهاى ساخت قديم، 370 سانتيمتر است. عمق هر ايوان، 220 سانتيمتر است و ديوار بين آنها، 130 سانتيمتر عرض دارد. اما طبقه دوم، از يك رواق تشكيل شده است كه به وسيله طاقهاى نوكتيز فارسى طاق زده شده است و نزديك مجموعهاى از حجرههاى گنبدى شكل است. در هريك از جهتهاى شمالى و جنوبى، تعداد آن به نوزده حجره مىرسد. تعداد حجرههاى آن، در هريك از جهتهاى شرقى و غربى، به بيست حجره مىرسد. به اين