352شيخ محمدحسين، به نقل از كتاب «قرّةالعين في تاريخ الجزيرة و العراق و النهرين»، مطلبى را ذكر مىكند، مبنى بر اينكه والى محمد خاصكى، با شاه كه حكومتش در سال 1070 ه .ق/ 1659م، به پايان رسيد، يك مناره را به آرامگاه اميرمؤمنان(ع) اضافه نمود. 1 اما اثرى از آن مناره در ضريح آن حضرت(ع) وجود ندارد. طى چند سال، تعدادى از واليان عثمانى از نجف ديدن كردند. رود شاهى تميز شد؛ همچنانكه بيشتر از يك رود، به منظور فرستادن آب به نجف كنده شد.
در سال 1126 ه .ق/ 1713م، حسن پاشا، والى بصره دستور داد تا صندوق ضريح مطهر نوسازى شود. با حضور او، صندوق جديد روى ضريح گذاشته شد. و آن را با پارچههاى درخور آن صندوق، پوشانيد. 2
محمدحسين حرزالدين مىگويد: «حسن پاشا، گنبد را نيز در سال 1129 ه .ق/ 1716م، بازسازى كرد و آنجا را مسقف، زيبا، مرتفع و باشكوه كرد». 3 همچنين مىگويد: «پس از دو سال، كتيبه تحتانى داخل حرم اميرمؤمنان(ع) گذاشته شد كه هماكنون، قديمىترين تاريخى است كه داخل حرم مطهر آن حضرت(ع) وجود دارد».
گويا اقدام او، قبل از آن بود كه نادرشاه، گنبد ضريح مطهر را طلاكارى نمايد. دكتر حسن الحكيم، مىگويد:
والى عثمانى، خاصكى محمد، كه بين سالهاى 1067 - 1070 ه .ق، بر بغداد حكومت مىكرد، مقدار زيادى طلا به شهر نجف، به منظور طلاكارى گنبد ضريح فرستاد. او همچنين يك مناره جديد را به ضريح اضافه كرد. البته اثرى از آن، وجود ندارد. 4