241ذكر مىكند، به اين مطلب اشاره مىكند:
قبر امام على(ع) تنها يك تپه كوچك بوده است كه بر همان وضعيت قبلى خود، باقى مانده بود تا زمان داوود بن على عباسى كه او، آن را به دنبال مشاهده كرامت از آن حضرت(ع)، آشكار مىسازد و روى آن صندوقى مىسازد و چون اين كرامت، از كراماتى بوده است كه پروردگار به وسيله آن، مرقد مقدس اميرمؤمنان(ع) را مقابل دستدرازى دشمنان آن حضرت، نفوذ ناپذير كرد، به نقل آن روى آورديم. البته آن را از منبع و با اسنادش بيان كرديم. مفهوم تاريخى درخور اهميتى را دربردارد؛ همچون پاسخ دادن به نظرات و شبهههاى مغالطهكنندگان ستمگر. 1
سپس وى، روايت ابنطاووس را همانگونه كه در كتاب «الفرحة»، آمده است، از اول تا آخر، درباره صندوق مورد بحث نقل كرده است. اما به بررسى آن نپرداخته است. «محمد على جعفر التميمى» نيز در كتاب «مشهد الامام على(ع)»، از جمله كسانى است كه دچار اشتباه شده است. او مىگويد:
قبر اميرمؤمنان(ع)، همچنان به شكلى بود كه تا زمان داوود بن على عباسى، آن را حفظ كرده بود. داوود بن على عباسى، به دنبال يك كرامت، آن را آشكار كرد و روى آن صندوقى را قرار داد. آن كرامت، از جمله كرامتهايى است كه خداوند بهوسيله آن، مرقد مطهر اميرمؤمنان(ع) را مقابل دستدرازىهاى دشمنان آن حضرت(ع)، مستحكم و نفوذناپذير ساخته است تا قداست آن را زير سؤال نبرند. از اينرو ما به ذكر آن روايت از منبعش و با اسنادش روى آورديم؛ زيرا يك مفهوم تاريخى مهمى را در بر دارد؛ همانند پاسخ دادن به شبهههاى مغالطهكنندگان. 2
شايد مقالهاى را كه قبلاً از آن صحبت كرديم و در «الموسوعة»، منتشر شد و اسم نويسنده آن نيامده است، اثر خود نويسنده باشد. اين روايت از كتاب او ذكر شده