228مورد كينه خود قرار داد». ¹

احتمال اينكه مجاورت قبر امام على(ع)، به مكان مناسبى براى دفن برخى از علويان كوفه و اطراف آن تبديل شده باشد، فراوان است. همچنين احتمال تبديل شدن آن به مكان مناسبى براى دفن شيعيان اهل بيت(عليهم السلام) بسيار زياد مى‌باشد؛ به‌ويژه بعد از آنكه براساس احاديثى كه شيعه به آن اعتقاد دارد، دفن شدن در جوار قبر امام على(ع) داراى ثواب است؛ هرچند اخبارى كه مؤيد آن باشد، وجود ندارد.

اما به محض اينكه خلافت به متوكل رسيد بلاهاى زيادى را سر شيعيان آورد. او كسى است كه تنفرش از اميرمؤمنان(ع) و اهل بيتش(عليهم السلام) و شيعيانش معروف بود. كار او به جايى رسيد كه در سال 236 ه .ق/ 850م، دستور داد تا قبر ابى عبدالله الحسين(ع) خراب گردد و دستور داد تا مكان قبر امام حسين(ع) كشت گردد و آبيارى شود. همچنين دستور داد تا مردم را از آمدن به آنجا منع كنند. ²

مسعودى در «مروج الذهب»، هنگام صحبت كردن درباره خلافت منتصر عباسى، مى‌گويد:

آل ابى‌طالب(عليهم السلام)، قبل از خلافت منتصر، يعنى در زمان خلافت متوكل، در رنج و سختى فراوان و احساس ترس از جان‌هايشان، به سر مى‌بردند. از زيارت قبر امام حسين(ع) و غرى در سرزمين كوفه، منع شدند. همچنين ديگران همچون شيعيانشان، از حضور در اين آرامگاه‌ها منع مى‌شدند. علت اين امر دستورى بود كه متوكل در سال 236 هجرى، براى اين موضوع داده بود... . ³