208بدون ترديد، اين اقدام هارون به علت ترس از روى آوردن شيعيان اهل بيت(عليهم السلام) به امام موسى كاظم(ع) و قيامشان ضد هارون و حكومتش بود. به‌ويژه آنكه بر ولايتعهدى دو فرزندش، امين و مأمون، مصمم بود. هارون‌الرشيد پس از زندانى كردن امام موسى كاظم(ع)، به همراه امين و مأمون در سال 286 هجرى، عازم خانه خدا شد. آن دو را به وليعهدى خود برگزيد و به هر يك نامه‌اى درباره سفارش به ديگرى، نوشت و آن را در خانه كعبه آويزان كرد. ¹

گفتنى‌است امام موسى بن جعفر الكاظم(ع) نيز از امامانى بود كه مكان قبر امام على(ع) را تعيين نموده بود و ديگران را به زيارت آن حضرت راهنمايى مى‌كرد. در اين‌باره، بيش از يك روايت آمده است. ² از اين روايت برمى‌آيد كه امكان زيارت قبر اميرمؤمنان(ع) براى امام موسى كاظم(ع)، پس از وفات پدرش امام جعفر صادق(ع) ميسر نشد؛ نه هنگامى كه دربار عباسى او را فراخواند، نه هنگام زندانى بودنش در زمان خلافت مهدى عباسى، نه پس از آزاد كردن آن امام(ع) از زندان، در زمان مهدى و نه هنگامى كه هارون الرشيد آن حضرت(ع) را با خود به بغداد برد يا كسى را دنبال ايشان فرستاد تا آن امام(ع) را با خود به نزد هارون بياورد. البته محمدجواد فخر الدين در كتاب «تاريخ النجف حتى نهاية العصر العباسى»، زيارت امام موسى كاظم(ع) را از قبر جدش(ع)، ارجح دانسته است؛ بدون اينكه دليلى را ارائه نمايد كه بتوان به آن استناد نمود. ³