200اگر اين روايت صحيح باشد كه به نظر بنده هيچ دليلى براى شك كردن درباره آن وجود ندارد، مىتوان گفت كه اين اقدامات انجام شده توسط صفوان مبنى بر قرار دادن يك نشانه يا ساخت آن روى قبر امام على(ع)، به دستور امام صادق(ع) نخستين نشانه و علامت براى قبر امام على(ع)، محسوب مىگردد كه هيچ ابهامى در آن وجود ندارد. اما خصوصيت اين نشانه و علامت، به درستى معلوم نيست.
2. اجازه امام صادق(ع) به شيعيان اهل بيت(عليهم السلام) براى زيارت قبر حضرت على(ع). از اينرو آشكار كردن مكان قبر مطهر امام على(ع) براى عموم مردم، به سفارش و دستور امام صادق(ع) بوده است. همچنين برداشت من از راهنمايى امام صادق(ع) براى زيارت آن مكان مقدس، اين است كه آن حضرت، خواستار كمتر ظلم كردن پسرعموهايش از خاندان بنىعباس به پسر عموهاى علوى خود، بوده است. چراكه آنان به بركت لطف صاحب اين قبر، به آن جايگاه رسيدند. بىشك، اگر ظلم عباسيان ادامه مىيافت، علويان عليه آنان متحد مىشدند.
شايسته نيست كه در آن مرحله از تاريخ اسلامى يا برههاى كه بعد از آن مىآيد، انتظار وجود بناهايى همچون اتاقك يا گنبد را بر فراز قبر مقدس اميرمؤمنان، داشته باشيم؛ زيرا ساخت گنبد يا تخته سنگهاى بزرگ روى قبرهاى مسلمانان، متداول و معمول نبوده است.
اگر اين عمل متداول بود، حتماً ما شاهد گنبدها و تخته سنگهاى بزرگ بىشمارى روى قبرهاى اشخاص ستمگر خاندان بنىاميه و بنىعباس مىبوديم؛ چراكه نخستين قبرى كه گذاشتن گنبد روى آن انجام شد، تاريخش به سال 248 ه .ق862/م، برمىگردد كه قبر معتصم بن متوكل عباسى است؛ چنانكه در برخى منابع تاريخى، چنين آمده است: «نخستين خليفه خاندان عباسى كه قبرش معروف شد، معتصم بود. علتش آن بود كه مادرش خواست قبرش آشكار گردد. مادر او، امولد رومى بود». 1