154آب و سختى دستيابى به آن، زندگى در آنجا جريان يافت و اسمى كه در آينده، منطقه بزرگى را تحت پوشش قرار داد، به اين بارگاه مقدس و اطراف آن، به سبب مشرف شدن اين مكان به ضريح امام على(ع)، اختصاص يافت؛ منطقهاى كه فقط كمتر از هزار متر از جرف يا نجف يا مسنّاة فاصله دارد.
در نتيجه، اسم عام به اسم خاص شهرى تبديل شد كه به مرور زمان پيرامون ضريح مطهر امام على(ع) تأسيس شد.
زمانى كه ضريح، به مشهد (آرامگاه) تبديل شد، مردم زيادى بدون ترس و در بيشتر از يك مناسبت، در آنجا گرد هم مىآمدند. پس از آنكه به قبه (گنبد)، صحن، مزار و مقصد تبديل شد، مشهد نام گرفت. اين اسم، معناى گستردهترى يافت و در نتيجه، به اسم خاص شهرى تبديل شد كه بر ضريح مطهر امام على(ع) اشراف داشت. كسانى كه در آنجا ساكن بودند، مشهدى ناميده مىشدند و به علت نزديكىاش به غرى يا غريين كه حكايت آن مشهور است، غرى يا غريان، ناميده شد. سپس اين اسم به ضريح مطهر امام على(ع)، آرامگاه او و به شهرش نسبت داده شد. كسانى نيز كه در آنجا سكونت داشتند، غروى ناميده مىشدند.
شايد يكى از دورههاى سخت كه بر شيعيان امام على(ع)، بهويژه در كوفه، گذشت، دوران حكومت زياد بن ابيه بود؛ چراكه او آگاهترين مردم به ياران امام على(ع) بود و پس از او عبيدالله بن زياد بود كه در اجراى حكم يزيد بن معاويه، فجيعترين كشتار درباره اهل بيت پيامبر(عليهم السلام) اتفاق افتاد كه براثر آن، امام حسين(ع) و اهل بيت بزرگوارش(عليهم السلام) به شهادت رسيدند. پس از آن، ايام زمامدارى حجاج بن يوسف ثقفى و ديگران، سختترين دوران براى اهلبيت(عليهم السلام) بود.