298 المساعدة إلى هذا المشروع الخيري الذي فيه تأييد كلمة الشيعة ورفع منار مشاهد أهل البيت الطاهر عليهم السلام وإحياء آثارهم. والله لا يضيع أجر المحسنين.

تحريراً في 24 ربيع الثاني في سنة 1352

حرّره الأقل محسن الأمين الحسيني

به نام خداوند بخشنده مهربان

بارگاه منسوب به مولايمان بانو زينب، دختر اميرمؤمنان كه بهترين درود و سلام بر او و پدرش باد، كنار دمشق، تنها زيارتگاه شيعيان در اين ديار و اثرى جاويدان از آثار اهل‌بيت(عليهم السلام) است كه در فصول زيارت و غيره، شيعيان در اين سرزمين مقصدى به جز آن ندارند. توليت آن نيز از قديم به دست سادات موسوى جليل‌القدر و گرامى از آل مرتضى بوده؛ تا اينكه توليت آن در اين زمان به «سيد عباس مرتضى موسوى» رسيده است كه به علت افزايش سن، سيد محسن صاحب اين ورقه را جانشين خود قرار داد.

گرچه اين بارگاه، تنها زيارتگاه شيعيان در اين سرزمين است، ولى به تعميرات زيادى نياز دارد و با وجود نياز زائران به مكان‌هايى براى سكونت در تابستان و زمستان، فاقد آن است و جناب كليددار مذكور تصميم جدى دارد اين مكان را تعمير و بازسازى و اتاق‌هايى را به تعداد كافى براى زائران بنا كند. او براى اين كار نقشه‌اى را تهيه كرده است تا پس از خداى متعال به همت اهل خير و محبان اهل‌بيت(عليهم السلام) آن را اجرا كند و براى اين منظور پسر خود را نيز روانه كرد. پس انسان امينى از ميان ايشان، احسن الله اليهم، دست يارى را براى اجراى اين طرح خير دراز كرد. اين طرح مايه تأييد كلمه شيعه و برپايى مناره زيارتگاه‌هاى اهل‌بيت(عليهم السلام) و احياى آثار آنان است. به يقين، خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع نمى‌كند.

24 ربيع‌الثانى سال 1352، اين جملات را بنده حقير، محسن امين حسينى نگاشت.