165 ظاهرى آن از معمارى اسلامى هند الگو گرفته است. سطح آن نيز به شكل گياهان و كتيبههايى به خط كوفى كه بيشتر شامل اشعار عربى است، مزيّن شده است. 1
6. زيارتگاههاى از ميان رفته
از جمله زيارتگاههاى مرتبط با سر امام حسين(ع) در سوريه، كه امروزه از بين رفته است، زيارتگاه رأس الحسين شهر حمص بوده است. اين زيارتگاه در شرق مسجد «الدمل» در خيابان «ابوالهول»، در بافت قديمى شهر قرار داشته، و در دوره اخير به «زاويه حسنويه» شناخته مىشده است. محل آن امروزه زمينى به مساحت بيشتر از سه هزار مترمربع است كه پشت خانهها و مغازهها قرار گرفته است. اين زمين از اوقاف خاندان «سباعى» بوده و در حال حاضر در دست خاندان «مهبانى» است.
براساس اقوال رايج ميان اهالى حمص، زاويه حسنويه جايگاهى براى سر امام حسين(ع) در مسير عبور آن بوده است. سپس اين محل به مسجد على و حسين شهرت يافت. 2 فاطميان در زمان تصرف شام، در اين مسجد نماز مىخواندند. اين مسجد داراى مناره بلندى بود كه در گذر زمان، رأس آن فرو ريخت و از آن پس به مناره شكسته شهرت يافت. گفته شده است سلطان سليم عثمانى به منظور محو آثار علويان و فاطميان، تعدادى از بناهاى مرتبط با آنان را در حمص و حماه از بين مىبرد. اين مناره را نيز وى ويران كرد. 3
بقاياى اين مناره تا دوره متأخر باقى بوده، و «محمد كردعلى» درباره آن نوشته است:
هنوز در حمص، بقاياى منارهاى ساخته دست بكجور، كه در سال 367ه .ق