164اطراف يعنى چهار سمت مسجد سوخت. ستونهاى به اين قطر و ارتفاع كه هر يك پانزده ذرع قد و قريب به دو ذرع قطر دارند، همه سوخته و آهك شده از اعجاز باهره و مسلّمه مكان رأس الحسين(ع) كه همان اوقات در اخبار فرنگستان خواندم، اين بود كه به هنگام حريق مسجد و احاطه آتش به اطراف، جمعى دويدند و خدام محل سر مبارك امام مظلوم شهيد ارواح العالمين فداه را خبر دادند كه به سمتى بگريزند. خادم گفته بود من از پناه اينجا نمىگذرم.
گر نگهدار من آنست كه من
مىدانم در دارين از آتش دورم
همه او را تسفيه و تخطئه كردند و جان خود را به در بردند. پس از فرونشستن دود و دم و شعله و شراره، آمدند كه اگر از اندام خادم زغال و خاكسترى بر جاى باشد، بردارند و به گورستان مسلمانان برسانند. ديدند آتش از حد خود تجاوز نكرده، به مقام رأسالحسين نزديك نيامده، و خادم در بَرْد و سلام است و امروز از ظهور اين معجزه، مردم شام را به جلالت اين مقام، عقيدتى راسخ است. 1
زيارتگاه رأسالحسين(ع)، در ضلع شرقى مقام امام زينالعابدين(ع) قرار دارد. اين دو زيارتگاه، به واسطه طاق عريضى به يكديگر متصل است. بناى زيارتگاه شامل اتاقى مربع شكل با ديوارهاى مرتفع و گنبدى كوچك است. (تصوير 80) در ضلع جنوبى اتاق، محرابى به چشم مىخورد كه ديوارهاى آن با رنگ سبز، رنگآميزى، و شكلهايى از گياهان و اسامى ائمه معصوم(عليهم السلام) نيز بر آن ترسيم شده است. (تصوير 82)
در گوشه شمال شرقى اتاق، جايگاه سر امام حسين(ع) قرار دارد كه با پارچه پوشانيده شده است و بر آن يك ضريح نقرهاى به طول 1/5، عرض 1 و ارتفاع 2 متر روى پايهاى از سنگ مرمر، وجود دارد. اين ضريح در سال 1414 ه .ق، به كوشش «محمد برهانالدين»، داعى مطلق فرقه اسماعيليان بهره هند، نصب شده است. شكل