99سخنان پيامبر پيدا كند و باز هم در خاتميت خللى نيفتد. 1
البته از مطالبى كه گذشت، نادرستى اين سخن روشن است؛ «زيرا از ديدگاه شيعه، حجيت و اطاعت امام(ع) در طول حجيت پيامبر(ص) و خداوند است و شيعه نيز بر ارجاع حجيت قول امام(ع) به پيامبر(ص) و خداوند اذعان دارد. ولى از آنجا كه بعد از رحلت پيامبر(ص)، آخرين حجت آسمانى از جنس نبوت خاتمه يافته است، حجت آسمانى از جنس امامت و ولايت جايگزين آن مىشود و مطابق روايات پيامبر(ص)، امام(ع) در همه شئون نبوت، مانند مرجعيت و تفسير دين وظيفهاش را انجام مىدهد و كلام او همانند كلام پيامبر(ص) براى ديگران حجت و ملاك حق خواهد بود». 2
3. كتاب اميرمؤمنان على(ع)
يكى ديگر از منابع علم امامان(عليهم السلام)، كتاب على(ع) است. از احاديث استفاده مىگردد كه آن كتاب، طومارى از جنس پوست بوده است به طول هفتاد ذراع پيامبر(ص) كه با املاى ايشان و با خط على(ع) نوشته شده است و در آن هر حلال و حرامى و هر چيزى كه مردم تا قيامت به آن نياز دارند، وجود دارد؛ حتى ديه يك خراش بر بدن.
كتاب على(ع) نخستين كتاب گردآورى شده در اسلام مىباشد كه در زمان پيامبر(ص) نوشته شده است. 3 گاهى اين نوشته به اسم «جامعه» و گاهى به نام