39 عمامه پيامبر بر سرش بود و در انگشت او انگشتر رسول خدا(ص) بود. پس بر منبر نشست و شكم و سينه مباركش را باز كرد و فرمود: «بپرسيد مرا پيش از آنكه مرا نيابيد. پس جز اين نيست كه ميان قلب و سينهام علوم فراوانى است. اين است علم و دانش. اين است لعاب آب دهان رسول خدا(ص). اين است آنچه پيامبر خدا مرا خورانيد و نوشانيد. پس سوگند به خدا! اگر براى من مسندى گذارده شود و بر آن بنشينم، هرآينه بر اهل تورات به توراتشان و به اهل انجيل به انجيلشان فتوا مىدهم تا آنكه خدا تورات و انجيل را به سخن آورد. پس بگويند راست گفت على كه به تحقيق فتوا داد شما را به آنچه در من است و حال آنكه كتاب را تلاوت مىكنيد. پس آيا انديشه نمىكنيد»؟!
13. پيامبر گرامى اسلام(ص) فرمود:
... فإنّ عنده جميع ما علّمني الله من علمه وحكمته، فسلوه وتعلّموا منه ومن أوصيائه بعده.... 1
... به درستى كه تمام آنچه خداوند از علم و حكمتش به من آموخته است، نزد على بن ابىطالب است. پس از وى بپرسيد و از او ياد بگيريد و از جانشينان بعد از او ياد بگيريد... .
14. ايجى در مواقف مىنويسد:
وعلي أعلم الصحابة لأنه كان في غاية الذكاء والحرص على التعلم... . 2
... و على(ع) داناترين صحابه پيامبر(ص) است؛ براى اينكه وى در نهايت هوش و اشتياق بر آموختن بود... .
آنچه بيان شد دلالت بعضى از روايات اهلسنت بر اعلميت على(ع) بود. اما با