163 به آنچه در آن بود عمل كرد. سپس آن را به حسين(ع) داد و او هم مهرى گشود و ديد در آن نوشته شده است كه با قوم خود براى شهادت خارج شويد كه جز با تو سعادت شهادت را ندارند و خود را به خدا بفروش. پس به آن عمل كرد. سپس آن را به على بن الحسين(عليهما السلام) داد. او نيز مهرى شكست و ديد در آن نوشته شده است: «سر به زير انداز و سكوت كن و در خانهات بنشين و پروردگارت را پرستش كن تا مرگت فرا رسد». او هم به آن عمل كرد. سپس آن را به پسرش محمد بن على(عليهما السلام) داد. او نيز مهرى را باز كرد و ديد نوشته است: «براى مردم حديث بگو و فتوا بده و جز از خداى عزوجل نترس؛ زيرا هيچكس نمىتواند به تو ستم كند». او به آن عمل كرد و سپس آن را به پسرش جعفر(ع) سپرد. ايشان هم مهرى را شكست و ديد در آن نوشته است: «براى مردم حديث بگو و فتوا بده و علوم خاندانت را منتشر كن و پدران نيك خود را تصديق كن و جز از خداى تعالى نترس و تو در امان هستى». ايشان نيز به آنچه در نامه بود، عمل كرد و سپس آن را به پسرش موسى(ع) سپرد و او نيز بايد آن را به كسى كه بعد از اوست بدهد و سپس به همين طريق تا قيام مهدى(عج).
همچنين در روايت ديگرى مىخوانيم كه امام صادق(ع) فرمود:
دَفَعَ رَسُولُ الله(ص) إِلَى عَلِيٍّ(ع) صَحِيفَةً مَخْتُومَةً بِاثْنَيْ عَشَ-رَ خَاتَماً وَ قَالَ فُضَّ الْأَوَّلَ وَ اعْمَلْ بِهِ وَ ادْفَعْهَا إِلَى الحَسَنِ(ع) يَفُضُّ الثَّانِيَ وَ يَعْمَلُ بِهِ وَ يَدْفَعُهَا إِلَى الحُسَيْنِ(ع) يَفُضُّ الثَّالِثَ وَ يَعْمَلُ بِمَا فِيهِ ثُمَّ إِلَى وَاحِدٍ وَاحِدٍ مِنْ وُلْدِ الحُسَيْنِ(ع). 1
رسول خدا(ص) صحيفهاى مهر شده به دوازده مهر را به اميرمؤمنان(ع) سپرد و