161
مقدمه
گفته شد آگاهى از غيب، مخصوص خداوند است و كسى بدون اذن او نمىتواند از غيب آگاه گردد. ازاينرو امامان(عليهم السلام)، بندگان برگزيدهاى مىباشند كه به اذن پروردگار اين آگاهى را از دو راه به دست مىآورند: يكى منابع عام علم امام است كه در بخش گذاشته به آن اشاره شد.
راه ديگر، منابع خاص علم امام است كه منظور از آن ، منابع مخصوص هر امامى است كه بهوسيله آن از برنامه ويژه امامت خود و از مسائلى كه در آينده براى او رخ خواهد داد، آگاه مىگردد. در اين بخش، ما به شرح اين منابع خاص مىپردازيم.
1. صحيفه مختومه
قبل از رحلت پيامبر اسلام(ص) خداوند بهوسيله جبرئيل(ع) صحيفهاى را كه مختوم به دوازده مهر بود بر ايشان نازل كرد و فرمود: اين وصيت توست به نجباى خاندانت؛ يعنى اهلبيت(عليهم السلام). سپس هريك از امامان(عليهم السلام) پس از گشودن مهرها و ديدن دستورالعملهاى مخصوص به خود، از برنامه و حوادثى كه در زندگىشان رخ خواهد داد، آگاه مىشوند. اين مطلب در برخى روايات بهطور