154همچنين امام كاظم(ع) در جواب بريه (بريهه) كه از ايشان پرسيد:
«أَنَّى لَكُمُ التَّوْرَاةُ وَ الْإِنْجِيلُ وَ كُتُبُ الْأَنْبِيَاءِ» ؛ «تورات و انجيل و كتب پيغمبران از كجا بهشما رسيده است»؟ فرمود:
هِيَ عِنْدَنَا وِرَاثَةً مِنْ عِنْدِهِمْ نَقْرَؤُهَا كَمَا قَرَءُوهَا وَ نَقُولُهَا كَمَا قَالُوا إِنَّ الله لَا يَجْعَلُ حُجَّةً فِي أَرْضِهِ يُسْأَلُ عَنْ شَيْءٍ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي. 1
اينها از خودشان به ما به ارث رسيده است و چنانكه آنها مىخواندند، ما هم مىخوانيم و چنانكه آنها بيان مىكردند، ما هم بيان مىكنيم. خدا حجتى در زمينش نمىگذارد كه چيزى از او بپرسند و او بگويد نمىدانم.
حضرت على(ع) در حديثى مىفرمايد:
«انا الذى عندي ألف كتاب من كتب الانبياء» ، از اين روايات استفاده مىشود كه ائمه(عليهم السلام) به تمامى كتابهاى آسمانى پيامبران(عليهم السلام) عالم بودهاند و تمام علومى را كه خداوند به پيامبران پيشين عطا فرمود، بهطور كامل در اختيار امامان(عليهم السلام) قرار داده است كه اين بيانگر گستردگى علم ائمه(عليهم السلام) مىباشد.
12. عالم به ملكوت
يكى ديگر از منابع علم امامان(عليهم السلام) آگاهى آنها از عالم ملكوت است كه بسيارى از علوم و معارف خود را از طريق مشاهده ملكوت، دريافت مىكنند و با ديد و درك غيرظاهرى خود به حقايق مىرسند. اين منبع، ويژه پيامبران، صالحان و مؤمنان خاص خداوند است كه ائمه اطهار(عليهم السلام) از مصاديق كامل آن مىباشند. آيات، روايات و شواهد تاريخى، وجود چنين منبعى را تأييد مىكند كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىنماييم.