149است و در قالب اسمى است، ايجاد مىكند؛ نه اينكه تنها لفظِ اسم يا معناى مفهوم از آن يا حقيقت ديگرى غير ذات متعالى خدا چنين تأثيرى داشته باشد. 1
نظر آيت الله مكارم شيرازى
آيت الله مكارم شيرازى در تفسير نمونه مىنويسد:
پيرامون اسم اعظم روايات گوناگونى وارد شده و از آنها چنين استفاده مىشود كه هركس از اين اسم باخبر باشد، نه فقط دعايش مستجاب است، بلكه با استفاده از آن مىتواند به فرمان خدا، در جهان طبيعت تصرف كند و كارهاى مهمى انجام دهد.
در اينكه اسم اعظم، كداميك از اسماء خداوند است، بسيارى از دانشمندان اسلامى بحث كردهاند و غالباً بحثها بر محور اين دور مىزند كه از ميان نامهاى خدا نامى را بيابند كه اين خاصيت عجيب و بزرگ را داشته باشد. ولى ما فكر مىكنيم آنچه بيشتر بايد از آن جستوجو كرد، اين است كه نام و صفاتى را بيابيم كه با پياده كردن مفهوم آن در وجود خودمان، آنچنان تكامل روحى بيابيم كه آن آثار بر آن مترتب گردد؛ به تعبير ديگر، مسئله مهم، تخلق به اين صفات و واجد شدن اين مفاهيم و متصف شدن به اين اوصاف است؛ وگرنه يك شخص آلوده و پست با دانستن يك كلمه چگونه ممكن است، مستجاب الدعوة و همانند آن شود. 2
مرحوم كفعمى نيز در كتاب «مصباح» درباره اسم اعظم 61 قول را بيان مىكند و مىگويد، «سخن در اسم اعظم، به آنچه گفته شد منحصر نمىشود». 3