117 فِيهِ تَوْرَاةُ مُوسَى وَ إِنْجِيلُ عِيس‍-َى وَ زَبُورُ دَاوُد.... ¹

و به درستى كه جفر سرخ و سفيد نزد ما است... و اما جفر سرخ، ظرفى است كه در آن اسلحه پيامبر خدا(ص) است و بيرون نمى‌آيد، مگر قائم ما اهل‌بيت قيام نمايد. اما جفر سفيد، ظرفى است كه در آن تورات موسى و انجيل عيسى و زبور داوود است... .

كتاب بودن جفر

كسانى نيز كه ادعا مى‌كنند جفر، كتاب است؛ نه ظرف براى كتاب، به رواياتى استدلال كرده‌اند؛ براى مثال «ابن ابى مريم» مى‌گويد كه امام باقر(ع) به من فرمود:

وَ عِنْدَنَا الجَفْرُ وَ هُوَ أَدِيمٌ عُكَاظِيٌّ قَدْ كُتِبَ فِيهِ حَتَّى مُلِئَتْ أَكَارِعُهُ فِيهِ مَا كَانَ وَ مَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَة. ²

... و جفر نزد ما مى‌باشد و آن پوست دباغى شده‌اى است كه در آن نوشته شد؛ حتى پاچه‌هايش پر شد و در آن

مَا كَانَ وَ مَا هُوَ كَائِنٌ تا روز قيامت است.

در روايتى ديگر امام صادق(ع) فرمود:

فَقَالَ نَعَمْ هُمَا إِهَابَانِ إِهَابُ مَاعِزٍ وَ إِهَابُ ضَأْنٍ مَمْلُوَّانِ كَتْباً فِيهِمَا كُلُّ شَيْءٍ حَتَّى أَرْشُ الخَدْش. ³

آرى آن دو (جفر سفيد و سرخ) دو پوست هستند؛ پوست بز و پوست گوسفند كه انباشته از علم‌اند. در آن دو، هر چيزى نوشته شده است؛ حتى ارش خراش كوچك.