109
الْأَصْفَر] 1...» ؛ «و از جمله شرايط [امامت و رهبرى] همراه داشتن جفر بزرگ و كوچك [تصرف يا زرد] است...».
همچنين در روايتى مىخوانيم:
عَلِيُّ بْنُ الحَسَنِ عَنِ الحَسَنِ بْنِ الحُسَيْنِ السحالي [السِّنْجَالِيِ] عَنْ مُخَوَّلِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ قَالَ لِي أَبُو جَعْفَر(ع) ... وَ عِنْدَنَا الجَفْرُ وَ هُوَ أَدِيمٌ عُكَاظِيٌّ قَدْ كُتِبَ فِيهِ حَتَّى مُلِئَتْ أَكَارِعُهُ فِيهِ مَا كَانَ وَ مَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَة. 2
امام باقر(ع) فرمود: ... و جفر نزد ما مىباشد و آن پوست دباغى شده است. به تحقيق در آن نوشته شد؛ حتى پاچههايش هم پر شد. آنچه بود و آنچه خواهد بود تا قيامت، در آن وجود دارد.
استشهاد اهلبيت(عليهم السلام) به جفر
گاهى ائمه اطهار(عليهم السلام) به جفر استدلال نمودهاند؛ براى مثال وقتى مأمون در نامهاى ولايتعهدى را به امام رضا(ع) داد، آن حضرت در پشت آن نامه نوشت:
... وَ الجَامِعَةُ وَ الجَفْرُ يَدُلَّانِ عَلَى ضِدِّ ذَلِكَ ... لَكِنِّي امْتَثَلْتُ أَمْرَ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ وَ آثَرْتُ رِضَاه.... 3
... جامعه و جفر برخلاف آن شهادت مىدهند... اما من از امر اميرمؤمنان! پيروى كردم و اختيار رضاى او نمودم... .
در واقع حضرت اشاره مىكند اگر من هم ولايتعهدى را قبول كنم، به پايان نمىرسد و بهدست مأمون با سم به شهادت مىرسم؛ چرا كه من اين مطلب را د