158همان‌طور كه روشن است، در اين روايت ارسال وجود دارد و بعيد نيست كه مراد از مجهول‌الاسناد، مرسله بودن روايت باشد؛ بلكه ظاهر همين است؛

3. اكثار روايت كلينى: سومين وجه توثيق سهل، وثاقت و معتمد بودن وى نزد كلينى است. اين وثاقت از اكثار روايت كلينى از سهل و نيز نقل «عدة من اصحابنا» از سهل كه شامل اجلا و بزرگان است، كشف مى‌شود. ¹

ناگفته نماند علماى متأخر ديگرى نيز وى را توثيق كرده‌اند؛ ولى ازآنجاكه توثيقات آنها حدسى است نه حسى، معتبر نخواهد بود. اين توثيقات از چند جهت است؛ گاهى به دليل توثيق شيخ طوسى ²، سهل را ثقه دانسته‌اند و گاه از جهت مشايخ اجازه بودن ³ و نيز ثابت نبودن ضعف وى ⁴، وثاقت او را اثبات نموده‌اند.

دوم - توثيقات عامه

در كنار توثيقات خاص، وجوه متعددى از توثيقات عامه نيز بر وثاقت سهل بن زياد اقامه شده است.

1. روايت سهل بن زياد از جعفر بن بشير: نجاشى درمورد محمد بن اسماعيل زعفرانى و جعفر بن بشير مى‌گويد: «روى عن الثقات و رووا عنه» ⁵؛ بدين ترتيب، اگر كسى از اين دو نقل روايت نمايد يا اين دو فرد از او روايتى را نقل كنند، به شهادت اين عبارت، ثقه‌اند و ازآنجاكه سهل بن زياد ازجمله راويان جعفر بن بشير است، وثاقت وى ثابت مى‌گردد. ⁶