116
ب) بررسى دلالى
امام صادق(ع) در اين روايت، ضمن رد قول خطابيه، وقت نماز مغرب را زمان سقوط قرص شمس مىدانند. بنابراين روايت بر قول استتار، ظهور دارد. 1
روايت ششم: صحيحه داود بن فرقد
سَمعتُ أبي يَسألُ أبا عَبدِالله الصّادِق(ع): مَتى يَدخُلُ وَقتُ المَغربِ؟ فَقالَ: إذا غَابَ كُرسيُّها. قالَ: وَمَا كُرسيُّها؟ قالَ قُرصُها. قالَ: مَتى تَغيبُ قُرصُها؟ قالَ: إذا نَظرتَ فَلَمْ تَره. 2
پدرم از امام صادق(ع) درمورد وقت مغرب پرسيد. فرمودند: هنگامى كه كرسى شمس غايب گردد. عرض كرد: كرسى شمس چيست؟ فرمودند: قرص خورشيد. سؤال كردم: قرص خورشيد كى غايب مىشود؟ جواب فرمودند: وقتى به آن نگاه كنى و آن را نبينى.
الف) بررسى سندى
سند روايت چنين است :«حدثنا محمد بن الحسن بن أحمد بن الوليد قال: حدثنا محمد بن الحسن الصفار عن العباس بن معروف عن علي بن مهزيار عن الحسن بن سعيد عن علي بن النعمان عن داود بن فرقد».
محمد بن حسن بن أحمد بن وليد، محمد بن حسن صفار و على بن مهزيار كه از اجلا و معاريفاند؛ عباس بن معروف هم از ثقات است كه ترجمه آن قبلاً گذشت و حسن بن سعيد 3، على بن نعمان 4 و داود بن فرقد 5 هم از ثقات هستند.