108شده است. احمد بن محمد هم يا احمد بن محمد بن خالد است يا ابن عيسى كه وثاقت هردو ذيل روايت اول بيان شد. بقيه سند، با سند كافى مشترك است.
اما طريق شيخ(رحمه الله) به سعد بن عبدالله را بايد بررسى نمود. ايشان طريق خود را در مشيخه تهذيب اينگونه بيان كردهاند:
وما ذكرته في هذا الكتاب عن سعد بن عبد الله فقد اخبرني به الشيخ أبو عبد الله عن أبي القاسم جعفر بن محمد بن قولويه عن أبيه عن سعد بن عبد الله وأخبرني به أيضا الشيخ(رحمه الله) عن أبي جعفر محمد بن علي بن الحسين عن أبيه عن سعد بن عبدالله». 1
در طريق اول شيخ مفيد از جعفر بن محمد بن قولويه و ايشان از پدرش، محمد بن قولويه، از سعد نقل نموده و در طريق دوم شيخ مفيد از شيخ صدوق و ايشان از پدرش روايات سعد را نقل كرده است. پرواضح است كه همه رجال اين طرق از اجلا و عدل امامى هستند. شيخ همين طريق را با كمى تفاوت در فهرست نيز ذكر نمودهاند. 2
نتيجه اينكه روايت از نظر سندى تام و صحيح است.
ب) بررسى دلالى
مضمون روايت اين است كه امام ابتدا وقت نماز مغرب را غيبوبت قرص شمس ذكر كرده و سپس در ادامه بدين نكته متذكر شده است كه درصورت خطاى در تشخيص استتار، نماز را اعاده كند، ولى روزه صحيح است. عبارت «فَإِنْ رَأَيْتَ بَعْدَ ذَلِكَ» ، يعنى ان رأيت القرص...؛ لذا در نقل تهذيب، تصريح به ضمير شده است كه «فَإِنْ رَأَيْتَه بَعْدَ ذَلِكَ». بنابراين دلالت روايت بر استتار واضح و بدون اشكال است.