99
خانه فاطمه(عليها السلام)
: به هنگام تأسيس مسجدالنبى، حجرههايى براى زندگى پيامبر(ص) و همسران او ساخته شد. پيامبر(ص) ابتدا اتاقى براى همسر خود، سوده، ساختند و در آن ساكن شدند. در سال بعد نيز حجره عايشه را بنا كردند و در امتداد آن، حجرهاى براى حضرت
فاطمه(عليها السلام) بنا گرديد و براى ايشان درى از خانه به مسجد نيز گشودند. 1 اين اتاقها در شرق مسجد قرار داشت؛ همان جايى كه اكنون قبر پيامبر(ص) است. به دنبال اين امر بود هر يك از اصحاب، خانهاى كنار مسجد ساختند و درى به داخل آن باز كردند كه راه ورود آنان به مسجد بود.
در سال سوم هجرت، يعنى قبل از جنگ احد، پيامبر(ص) به بستن درها، به جز درِ خانه على(ع) امر فرمودند: «
أَمَرَ بَسَدِّ الْأَبْوابِ إِلَّا باب عَلِى ». وقتى اصحاب در اين باره به پيامبر(ص) اعتراض كردند، حضرت فرمود به فرمان خدا چنين كرده است. لذا تمام درهايى كه به مسجد باز مىشد، جز آن در، مسدود شد. اين حديث را بسيارى از مورّخان اهل سنت چون احمد بن حنبل، نسائى، طبرانى، حافظ بن حجر، حاكم نيشابورى و ديگران نقل كردهاند. 2 خانه فاطمه و امام على(عليهما السلام) پشت خانه عايشه بود. درى به سمت غرب، يعنى داخل مسجد و به موازات ستونهاى وفود و حرس و كنار ستون «مُرَبَّعة القبر» و درى به سمت شرق، يعنى كوچه