55قبرستان بقيع از همان آغاز مورد توجه و زيارت مردم بوده است.اين امر اختصاص به شيعه ندارد و اهل سنت نيز نسبت به قبور همسران پيامبر يا عثمان و نيز برخى از علماى خود، مانند مالك بن انس احترام گذاشته و به زيارت آنها مىرفتهاند. اين مسئله سبب شد تا به مرور، براى حفظ اين قبور، بناها و بقعههايى كه در آغاز كوچك بوده است، روى آنها ساخته شود. عباسيان، براى حفظ قبر عباس بن عبدالمطلب، بنايى روى آن ساختند. از آنجا كه قبر عباس در كنار قبر چهار امام و قبر منسوب به حضرت زهرا(عليها السلام) يا فاطمه بنت اسد بود، بقعه ياد شده، بر روى همه آنها يكجا بنا شد. پيش يا پس از آن، بقعههايى نيز براى همسران پيامبر، عمهها و نيز امام مالك و غيره ساخته بودند. از قرن ششم به بعد، كسانى از بزرگان نيز كه علاقهمند به برخى از مدفونين در اين مكان بودند، بقعههايى براى آنان ساختند. قبهاى روى قبر عقيل و عبدالله بن جعفر نيز وجود داشت. پس از آن قبّهاى بر مرقد ابراهيم فرزند پيامبر(ص) بود كه در سمت قبله آن، ضريحى مشبّك قرار داشت. به نوشته برخى منابع، در سال 1234 ق، محمدعلى پاشا، حاكم مصر، بقعه ائمه بقيع(عليهم السلام) را به دستور سلطان عثمانى بازسازى كرد. اما متأسفانه همه اين بناها در دوره سعودى از ميان رفت. اكنون قبور موجود در بقيع به صورت فضاى باز و ساده و بدون بقعه درآمده و قبرها جز نشانى ساده، به صورت سنگى كه بالاى سر آنها گذاشته شده، چيزى ندارد. در قبرستان بقيع به طور معمول، قبورى كه يك سنگ در بالا و سنگ ديگرى در پايين دارد، صاحب آن قبر زن است و قبورى كه تنها يك سنگ دارد، نشان از مرد بودن صاحب آن دارد.