32
اجاره
: اجاره در لغت از ريشه اجر به معناى رهانيدن، به فرياد رسيدن و چيزى را به كسى دادن مىباشد، و در اصطلاح فقه، قراردادى است كه بر طبق آن، شخص در برابر پرداخت مال معين، براى مدت معين، مالك عمل يا منفعتى مىگردد؛ مانند استخدام كارگر يا استفاده از منزل يا مغازه در مدت معين. اگر كسى را براى انجام اعمال حج به صورت نيابت از كس ديگرى انتخاب كنند، به اين كار اجاره براى حج يا عمره مىگويند. 1
اجرت
: در لغت به معناى مزد، دستمزد و كرايه است، و در اصطلاح فقه، ميزان دستمزدى است كه عرفاً براى انجام كارى يا اجاره كردن يك چيزى مىپردازند. مبلغ توافقى براى انجام نيابى حج يا عمره را اجرت گويند. 2
اجير
: در لغت به معناى مزدور، مزد بگير، پيشيار و در اصطلاح فقه به معناى كسى است كه طبق قرار مشخص، در برابر كارى كه انجام مىدهد، مزد دريافت مىكند. به عبارت ديگر، اجير يعنى كسى كه با گرفتن دستمزد، براى ديگرى كار مىكند. اجير در حج، كسى است كه در مقابل دريافت مزد حج يا عمره نيابتى از طرف ديگرى انجام مىدهد. 3
احد
: از كوههاى مشهور و مهمّ مدينه، كوه احُد است كه در شمال شرقى شهر و چهار كيلومترى مسجدالنّبى(ص) قرار دارد. چون اين كوه از ميان كوههاى پيرامون مدينه، تنها كوهِ جدا و مستقل است، آن را «اُحُد»