119فاصله ميان دو كوه صفا و مروه، سعى مىگويند. حاجى بعد از انجام نماز
طواف، واجب است بين صفا و مروه سعى كند؛ يعنى فاصله ميان اين دو كوه را بپيمايد. سعى بين صفا و مروه بايد هفت مرتبه باشد كه به هر مرتبه شوط مىگويند؛ به اين معنا كه رفتن از صفا به مروه يك شوط و بازگشت از مروه به صفا شوط ديگر است. سعى از صفا آغاز مىشود و در دور هفتم به مروه ختم مىگردد. از امام صادق(ع) روايت شده كه سعى ميان صفا و مروه، جز براى شكستن غرور و نخوت متكبران نيست. اين عده، بايد دوش به دوش نژادهاى مختلف، اعم از سياه و سفيد، توانا و ناتوان، بىنياز و نيازمند و... تكبّر و فخرفروشى را پايمال گامهايشان كنند.
سعى ميان صفا و مروه، همانند ديگر مشاهد حج، يادگار اسماعيل(ع) و هاجر(عليها السلام) است. در روايات آمده است: زمانى كه هاجر در جستوجوى آب بود، هفت بار ميان كوه صفا و مروه رفت و بازگشت. اين يك سنت ابراهيمى بود كه حتى در جاهليت نيز سعى بين صفا و مروه جزء مراسم حج به شمار مىآمد؛ جز آنكه بتى در اين سو و بتى در سوى ديگر قرار داشت و وقتى سعىكنندگان به بتها مىرسيدند، آنها را استلام مىكردند. تصور مردمان جاهليت اين بود كه اين دو بت با نامهاى «اساف» و «نائله»، زن و مرد زناكارى بودهاند كه تبديل به سنگ شدهاند! اسلام، يادگار هاجر را نگاه داشت و آنچه را مشركان بر آن افزوده بودند، به دور ريخت. 1
سقيفه بنى
ساعده
: «سقيفه» يعنى سايبانى كه در زير آن مىنشينند. 2