107برادرى بست. 1 او جزء بهترين و پاكترين صحابه و از اركان اوليه شيعه به شمار مىرود. وى هيچگاه از حمايت امام خود، على(ع)، دست برنداشت و همواره در دوران پس از پيامبر(ص)، با زبان برنده خويش، از جانشينى و ولايت على(ع) دفاع و حمايت مىكرد، تا جايى كه دستگاه خلافت ديگر قدرت تحمل او را نداشت و سرانجام در دوران خلافت عثمان، به همراه همسر و پسر و دخترش، به ربذه تبعيد شد. در بيابان ربذه، ابتدا همسر و پسر او از دنيا رفتند. اندك زمانى بعد ابوذر نيز درگذشت و اين دختر خردسال در بيابان يكّه و تنها ماند. او به جنازه پدر مىنگريست و مىگريست تا اينكه چند نفر از شيعيان على(ع) از جمله مالك اشتر و عبداللّه بن مسعود در ربذه توقف كردند و جنازه ابوذر را به خاك سپردند. 2
حضرت رسول(ص) سخنان بسيارى درباره صداقت و راستگويى
و ايمان ابوذر فرمودهاند؛ از جمله اينكه: «آسمان بر كسى سايه نيفكنده و زمين كسى را به خود نديده، كه راستگوتر از ابوذر باشد». «اى ابوذر! تو اهل بهشتى. تو را به خاطر دوستى اهل بيت من تبعيد مىكنند و تنها خواهى مرد». آن حضرت در جاى ديگرى فرمودهاند: «ابوذر تنها زندگى مىكند و تنها مىرود و تنها مىميرد.» 3 متأسفانه امروزه به مزار اين بزرگوار كمترين اعتنايى نمىشود.