99
ومعنى الحبّ فهي تتضمن غاية الذلّ لله تعالى بغاية المحبة له.... 1
معناى اصلى عبادت، اظهار كوچكى و خضوع است. اما معناى عبادتى كه در شرع آمده، تذلل و خضوعى است كه با محبت همراه باشد و دربردارنده نهايت فروتنى و محبت براى خدا باشد.
با بررسى مفهوم لغوى عبادت معلوم مىشود كه عبادت مفهوم گستردهاى دارد كه بسيارى از اعمال و اقوال و اعتقادات انسان را دربرمىگيرد. اما بايد ديد كه آيا مىتوان همين مفهوم لغوى را به معناى شرعى و قرآنى عبادت دانست يا خير؟ ظاهراً وهابيان چنين ديدگاهى دارند؛ يعنى مطلق خضوع و تذلل يا غايت خضوع و تذلل را معناى اصلى عبادت مىدانند.
وهابيان بيشتر همين معنا را ملاك و مبناى فهم معناى شرعى عبادت مىدانند. در ضمن، آن را از معناى حقيقى و قرآنىاش تحريف مىنمايند و آن را تنها بر معناى لغوى حمل مىكنند. بنابراين هرگونه خضوع، تذلل، تعظيم و احترامى را مصداق عبادت مىشمارند و مىگويند: چون بايد عبادت فقط براى خدا باشد، انسان نبايد مطلقاً از غيرخدا پيروى كند و براى او اظهار خضوع نمايد؛ وگرنه غيرخدا را عبادت نموده است و مشرك در توحيد عبادى است.
نقد و بررسى تعريف عبادت به مطلق خضوع
از تعريف عالمان وهابى اينگونه فهميده مىشود كه بيشتر آنان عبادت را بهمعناى مطلق خضوع مىدانند و قيدهاى ديگرى را در تعريف