33محمدبن عبدالوهاب در «رسالة كشف الشبهات» مى‌نويسد:

توحيد آن است كه تنها خدا را پرستش كنيم و اين آيين پيامبران است كه خداوند براى بشر فرستاده است. نخستين آنان نوح(ع) است. چون ديد قوم او صالحان خود مانند بت ود، سواع، يعوق و نسر را پرستش مى‌كنند، به مبارزه با آنان برخاست و تمثال اين صالحان را شكست و خداوند محمد(ص) را براى دعوت مردمى برانگيخت كه عبادت مى‌كردند، عمل حج به‌جا مى‌آوردند، صدقه مى‌دادند و نام خدا را بر زبان مى‌آوردند. ¹

از نظر محمدبن عبدالوهاب و پيروان وى، توحيد كامل و حقيقى كه موجب دور شدن از شرك است، تنها در عبادت خالصانه است؛ به طورى‌كه فقط محبت خدا را در دل داشته باشد و براى او فروتنى نمايد و تسليم محض او باشد. ² همچنين باور داشته باشد كه دعا و خواندن غيرخدا و توسل و استغاثه به غيرخدا و انجام دادن اعمال عبادى براى غيرخدا، همگى اعمالى شرك‌آميز است.

معيار موحد بودن از نظر وهابيان

وهابيان ملاك اصلى موحد و مسلمان دانستن افراد را اعتقاد و التزام به توحيد عبادى (الوهى) مى‌دانند. صنعانى مى‌نويسد:

فإفراد الله تعالى بتوحيد العبادة لا يتمّ إلاّ بأن يكون الدعاء كلّه له