32مىشود، همين توحيد عبادى است و اين توحيد است كه همه انبيا از آدم تا محمد(ص) مردمان را به آن دعوت كردهاند.
همچنين در تعريف توحيد گفته شده است:
فتوحيد الله هو إفراده بالعبادة عن إيمان وعن صدق وعن عمل لا مجرد كلام ومع اعتقاده بأن عبادة غيره باطلة وأن عبّاد غيره مشركون... . 1
يگانه دانستن خدا به اين معناست كه انسان فقط خدا را با ايمان و اعتقاد پرستش نمايد؛ نه اينكه فقط با زبان به كلمه توحيد اقرار داشته باشد. بلكه بايد اعتقاد داشته باشد كه عبادت غير او باطل و موجب شرك است و كاملاً از عبادت غير پروردگار عالم دورى جويد.
به نظر آنان، اعتقاد به توحيد ربوبى به تنهايى كافى نيست. بلكه ملاك مسلمان و موحد بودن، توحيد عبادى است؛ يعنى شرط موحد بودن اين است كه انسان غيرخدا را پرستش نكند.
از نظر وهابيان، توحيد مورد نظر قرآن كريم كه انبياى الهى براى آن مبعوث شدهاند، توحيد در عبوديت است؛ زيرا مشركان عرب، به توحيد ربوبى (خالقيت) اعتقاد داشتند. آنان اين مطلب را مكرر در كتابهاى خود مطرح مىكنند كه مشركان عرب عصر جاهليت در توحيد خالقيت و ربوبيت انحراف نداشتند، بلكه تنها در توحيد الوهى (عبادى) مشرك و منحرف بودند. 2