31و اذعان به اينكه خلق و تدبير همه امور مخلوقات در اختيار اوست و اينكه تنها او مالك حيات و مرگ و بسطدهنده و تقديركننده روزى است. ¹

اما توحيد در الوهيت، به معناى نفى استحقاق عبادت و عبوديت غيرخدا و اثبات ربوبيت و الوهيت براى موجودى كه استحقاق الوهيت دارد، است. ²

«صنعانى» مى‌گويد:

اختصاص عبادت به خدا حاصل نمى‌شود، مگر اينكه دعا و ندا فقط براى خدا باشد و جز از او طلب استعانت نشود و جز براى او نذر و قربانى نشود. بنابراين اگر يكى از عبادات براى غيرخدا صورت بگيرد، شرك در عبادت خواهد بود. ³

توحيد الوهى چنين نيز تعريف شده است:

توحيد الأولوهيه معناه أن يُعبدالله وحدَه ويكفر بعبادة ما سواه وبهذا النوع يتحقَّقُ معنى كلمة التوحيد: «لا إله إلا الله و...». هذا النوع من التوحيد، هو دعوة كلّ رسول إلى قومه منْ لَدُنْ آدم إلى محمدٍ عليه الصلاة والسَّلامُ... . ⁴

توحيد الوهى به اين معناست كه فقط خدا عبادت شود و عبادت غير او انكار گردد. درواقع توحيدى كه از كلمه لا اله الا الله فهميده