172شما با حاكمان فاسد و كافر دوستى مىكنيد و پيروى از آنان را جايز مىدانيد. اگر قرآن و سيره رسول اكرم(ص) مبنا باشد، به يقين هيچ مسلمانى نمىتواند به شرعى بودن اين رفتارها حكم كند. اگر اين روش، خلاف منطق قرآن و سيره رسول اكرم(ص) است، چگونه با توحيدگرايى شما سازگار است؟! اگر عالمان وهابى و سلفيان واقعاً موحدند، بايد تكليف خود را با اولياى كفر و شرك و مستكبران معلوم كنند. خداوند در قرآن مىفرمايد: فَقٰاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ؛ «با پيشوايان كفر پيكار كنيد» (توبه: 12). همچنين مىفرمايد:
الَّذِينَ آمَنُوا يُقٰاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقٰاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطّٰاغُوتِ فَقٰاتِلُوا أَوْلِيٰاءَ الشَّيْطٰانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰانِ كٰانَ ضَعِيفاً (نساء: 76)
كسانى كه ايمان دارند، در راه خدا پيكار مىكنند و آنها كه كافرند، در راه طاغوت (بت و افراد طغيانگر). پس شما با ياران شيطان پيكار كنيد [و از آنها نهراسيد]؛ زيرا كه نقشه شيطان [همانند قدرتش] ضعيف است.
همچنين خداوند مىفرمايد: لاٰ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكٰافِرِينَ أَوْلِيٰاءَ ؛ «افراد با ايمان نبايد بهجاى مؤمنان، كافران را دوست و سرپرست خود انتخاب كنند». (آل عمران: 28) پس قرآن موحدان واقعى و نشانههاى آنان را به خوبى معرفى نموده است. با معيار قرار دادن قرآن و سنت معلوم مىشود كه شما وهابيان نه تنها به قرآن و سنت عمل نمىكنيد، بلكه خلاف دستور خدا انجام مىدهيد.