141
6. حاجتهايى كه فقط خدا قادر به آنهاست از بندگان خواستن
از نظر وهابيان، يكى از معيارهاى شرك اين است كه انسان افعالى را كه تنها خدا قادر به انجامدادن آنها مىباشد، از غير او بخواهد. اما شيعه چنين معتقد است:
فلو خضع احد أمام آخر بما أنه مستقل في فعله سواء أ كان الفعل فعلا عاديا كالمشي و التكلم أم غير عادي كالمعجزات التي كان يقوم بها سيدنا المسيح(ع) مثلا من خلق الطّير من الطين و إبراء الاكمه و الابرص و إحياء الموتى و الانباء بالمغيّبات يعدّ الخضوع عبادة للمخضوع له. 1
اگر انسانى در برابر موجود ديگرى خضوع نمايد با اين اعتقاد كه آن موجود در فعل خود مستقل است، آن موجود را عبادت نموده است؛ حال آن فعل چه از افعال عادى مانند راه رفتن و سخنگفتن باشد و چه از افعال غيرعادى، نظير معجزات حضرت مسيح(ع)، خلق پرنده از گل، شفا دادن كورى و پيسى، زنده نمودن مردگان و خبر از مسائل غيبى باشد.
نقد: هيچگاه وهابيان، به مستقل بودن يا مستقل نبودن انجام دهنده كار توجه نمىكنند. همچنين آنان به اين حقيقت توجه ندارند كه قرآن نمونههاى مختلفى از طلب استغفار از انبيا و توسل به انبيا را مطرح نموده است. از آنجا كه وهابيان سطحىنگرند، نمىتوانند معارف عميق قرآن و روايات را درك كنند؛ زيرا قرآن، براى اهل تدبر در آن سودمند است.