116استحقاق الوهيت و ربوبيت غيرخدا را انكار كند و غيرخدا را شايسته پرستش نداند، مال و جانش محترم است و حساب او با خداست.
ولى وهابيان ادعا مىكنند كه اقرار زبانى و گفتن شهادتين بهتنهايى كافى نيست. آنان معتقدند اقرار زبانى و حتى درك معناى «لا اله الا الله» موجب مصون بودن جان و مال افراد نمىشود. بلكه حتى اگر كسى به كلمه «لا اله الا الله» اقرار نمايد و غيرخدا را هم نخواند، مال و جان او محترم نخواهد بود؛ مگر آنكه اهل توسل به انبيا و اوليا را كافر بشمارد. پس اگر در كفر و شرك كسانى كه غيرخدا را مىخوانند، شك كند، از جمله موحدانى نيست كه خون و مالشان حرمت دارد. 1
از گفتار و رفتار محمدبن عبدالوهاب و ديگر وهابيان برمىآيد كه يكى از معيارها و عناصر موحد بودن از نظر آنان، كافر دانستن همه كسانى است كه اهل توسل و شفاعت به اولياى الهى هستند و مىباشند. بىترديد شيعه در همه حال، فقط خدا را مىخواند و هيچگاه غير او را معبود نمىداند و شما كوتهفكران، هرگز نمىتوانيد شيعه را متهم به شرك كنيد؛ زيرا شيعه بيش از شما، نشانههاى توحيد قرآنى را دارد؛ چراكه هم خدا را واحد و بىشريك از هر لحاظ مىداند و هم خدا را از همه نواقص و صفات مخلوقات منزه مىداند و همانند شما اهل تشبيه و