139
6- نظام ارزشيابى مناسب عمليات زيارتى
پس از آنكه نظام ارزشيابى بر مبناى معيارهاى مورد بحث تدوين شد، اساسى ترين انتخاب در اين زمينه اين است كه چه نوع عملكردى بايد مورد ارزيابى قرار گيرد. در اين رابطه اطلاعات مربوط به عملكرد را مىتوان به سه دسته اساسى طبقهبندى كرد:
الف) نظام ارزشيابى مبتنى بر خصايص يا ويژگىهاى شخصى؛
ب) نظام ارزشيابى مبتنى بر رفتار؛
ج) نظام ارزشيابى نتيجه گرا؛
هر يك از نظامهاى ارزشيابى فوق مزايا و معايب خاص خود را دارند كه بايد با توجه به ويژگىهاى سازمانها و مشاغل مورد نظر يكى يا تركيبى از آنها به تناسب انتخاب شوند. در ارزشيابى عملكرد عوامل در عمليات زيارتى به نظر مىرسد تركيبى از هر سه روش مذكور بهترين انتخاب است، اينك به نقاط قوت و ضعف هر كدام و دليل اين انتخاب مىپردازيم.
الف) ارزشيابى مبتنى بر ويژگىهاى فردى
اين ارزشيابى به منظور ارزيابى خصوصيات شخصى كاركنان، نظير تدين، صداقت، امانت دارى، توانايى آنان در اتخاذ تصميمات، ميزان تعهد و وفادارى آنها نسبت به گروه، مهارتهاى ارتباطى و ميزان ابتكار آنان مورد استفاده قرار مىگيرد.
از آنجايى كه رابطه بين خصايص شخصى و رفتارهاى شغلى فرد در عمليات زيارتى نسبتاً زياد است و ويژگىهاى فردى عوامل كاروانها نقش زيادى در موفقيت و انجام عملكرد صحيح آنها دارد. اين روش مىتواند بخشى از نظام ارزشيابى در عمليات زيارتى را به خود اختصاص دهد. ناگفته نماند كه ثبات خارجى ارزشيابى مبتنى بر ويژگىهاى فردى غالباً اندك است.