141
فَأرْفَضِ الدُّنيا فَاِنَّ حُبَّ الدُّنيا يُعمى وَيُصِمُّ وَيُبكِمُ وَيُذِلُّ الّرِقْابَ... 1
ترك دنيا كن! به درستى كه دوستى دنيا كور و كر و گنگ، و انسان را دچار ذلت و خوارى مى‌كند.
انسانى كه متوجه علايق دنيايى شد، حقايق اطراف خود را نمى‌بيند و سخن حق را نمى‌شنود و اگر بشنود، براى او قابل درك نيست. در نتيجه، از بسيارى بركات و فيوضات محروم مى‌شود. چنين فردى حتى اگر در فضاى معنوى سرزمين وحى و مسجدالنبى و مسجدالحرام هم قرار گيرد، توفيق استفاده از چنين فضايى را پيدا نمى‌كند و به‌دنبال ماديات مى‌رود، غذاى بهتر، هتل بهتر، جنس ارزان‌تر و امورى مانند آن. رسول گرامى اسلام(ص) مى‌فرمايد:
يَأتى فى آخِرِ الزَّمانِ ناسٌ مِنْ امّتى يَأتُونَ المَساجِدَ يَقعِدُونَ فيها حَلَقاً ذِكرُهُم الدُّنيا وَحُبُّ الدُّنيا لا تُجالِسُوهُم فَلَيسَ لِلّهِ بِهِمْ حاجَةٌ. 2
در آخرالزمان زمانى مى‌رسد كه مردمى از امت من، به مسجد مى‌روند و در آن حلقه‌ها تشكيل مى‌دهند، درحالى‌كه به ياد دنيا و دوستى دنيا هستند. با آنان همنشينى نكنيد و خداوند به آنها نيازى ندارد.
2. بازار گردى
از ديگر آسيب‌ها و موانع موجود در عرصه حج كه بهره‌بردارى از آثار ارزشمند حج را كم و گاهى بسيار ناچيز مى‌كند، عادت نادرست بازارگردى برخى از زائران است.
اين شيوه نادرست رفتارى از چندين جنبه، عوارض نامطلوبى را برجاى